Kolory w pokerze: mity, fakty i zasady, które musisz znać

W swojej praktyce pokerowej każdy z was zapewne zetknął się z rozdaniami i scenariuszami, które budzą wątpliwości przy stołach na całym świecie. Jednym z fundamentalnych, a jednocześnie najczęściej mylnie interpretowanych aspektów gry, jest rola i hierarchia kolorów kart w pokerze.

W tym przewodniku podejmujemy się pełnej analizy tego zagadnienia. Dowiecie się, kiedy kolory w pokerze są bez znaczenia dla wartości układu. Omówimy też rzadkie sytuacje, w których ich ustalone starszeństwo okazuje się jednak istotne. Mamy nadzieję, że wszelkie niejasności dotyczące tej fundamentalnej zasady gry zostaną ostatecznie wyjaśnione.

Kolory w pokerze: kompletny przewodnik po ich roli i hierarchii

Zanim przejdziemy do konkretów, postaramy się uporządkować podstawową terminologię. Zacznijmy od samych kolorów.

Podstawy: 4 kolory w standardowej talii kart

Pokerowa talia kart, wykorzystywana w zdecydowanej większości odmian pokera (m.in. Texas Hold’em, Omaha, 7-Card Stud), składa się z 52 kart. Talia ta jest zorganizowana według dwóch niezależnych od siebie kryteriów: rangi i koloru.

Podajemy niżej zarówno polskie, jak i angielskie terminy, bowiem większość poker roomów online ma anglosaskie korzenie i dominującym językiem w nich jest właśnie angielski.

Oczywiście karta na stole lub w ręku posiada unikalną kombinację rangi i koloru (np. Dama Pik, Trójka Trefl). Niezależnie od tego, czy odwiedzacie Everygame Poker czy gracie towarzysko w Zynga Poker, używane tam do gry talie nigdy nie będą posiadały dwóch identycznych kart.

Czy istnieje hierarchia kolorów w pokerze?

Na to pytanie należy udzielić precyzyjnej, dwuczęściowej odpowiedzi. Z technicznego punktu widzenia, tak, w oficjalnych zbiorach zasad pokerowych (jak np. TDA – Tournament Directors Association Rules) zdefiniowana jest hierarchia kolorów. Jest ona jednak stosowana w bardzo ograniczonym zakresie i, co najważniejsze, nie ma żadnego wpływu na ustalanie siły pokerowego układu w showdownie.

Oficjalna hierarchia kolorów, od najsilniejszego do najsłabszego, prezentuje się następująco:

Co to znaczy „oficjalna”? Cóż, porządek ten jest całkowicie arbitralny i nie ma podłoża strategicznego. Wywodzi się on z alfabetycznej kolejności angielskich nazw kolorów (Clubs, Diamonds, Hearts, Spades). W niektórych lokalnych odmianach gier karcianych spotkacie się zapewne z innym starszeństwem, ale w dwóch najbardziej cenionych karcianych grach, a mianowicie w pokerze i w brydżu obowiązuje powyższy standard.

Podsumujmy: istnieje formalna hierarchia kolorów w pokerze, lecz jej zastosowanie jest marginalne. Przez zdecydowaną większość czasu gry nie będzie miała ona żadnego znaczenia.

Kiedy kolory w pokerze nie mają znaczenia? (czyli przez 99% czasu gry)

W tej części analizy obalimy najczęstsze mity i błędne przekonania spotykane przy pokerowych stołach. W sytuacjach, które bezpośrednio decydują o wygraniu puli poprzez porównanie siły układów, kolory kart w pokerze nie będa miały jednak większego znaczenia.

Porównywanie układów (np. kolor vs kolor)

Podstawowa zasada pokera mówi, że o wygranej decyduje siła pięciokartowego układu.

Gdy dwóch lub więcej graczy dochodzi do wyłożenia kart (showdown), porównuje się ich układy zgodnie z oficjalną hierarchią (od koloru królewskiego, przez pokera, karetę, aż do wysokiej karty). Kolor (suit) karty nie jest czynnikiem branym pod uwagę przy tym porównaniu.

W tej sytuacji Gracz A zawsze wygrywa. Powodem nie jest to, że piki są wyżej w hierarchii od kierów. Przyczyna takiego a nie innego stanu rzeczy jest inna: przy porównywaniu dwóch układów typu „kolor”, decyduje najwyższa rangą karta wchodząca w skład tego układu. As (A) jest kartą o wyższej randze niż Król (K), zatem układ Gracza A jest silniejszy. Kolor (suit), w jakim te układy zostały skompletowane, jest całkowicie nieistotny.

Identyczne reguły obowiązują w przypadku innych układów. Para Asów pikowych ma dokładnie taką samą wartość jak para Asów treflowych. Strit od 5 do 9 złożony z kart w różnych kolorach ma tę samą wartość, niezależnie od tego, z jakich kolorów został skompletowany.

Podział puli (split pot)

Kolejnym scenariuszem, w którym gracze często błędnie próbują zastosować hierarchię kolorów, jest podział puli. W grach z kartami wspólnymi (community cards), jak Texas Hold’em, często zdarza się sytuacja, w której dwóch lub więcej graczy ma na wyłożeniu kart dokładnie ten sam, najlepszy pięciokartowy układ.

W tym przypadku obaj gracze mają identyczny układ: dwie pary, Asy i dziewiątki, z kickerem Królem. Mimo że ich karty własne (hole cards) miały różne kolory, nie będzie to miasło wpływu na podliczenie punkacji. Pula jest dzielona równo pomiędzy obu graczy. Próba argumentacji, że gracz posiadający kartę w „wyższym” kolorze (np. pik) powinien wygrać całą pulę, jest niezgodna z zasadami pokera. Poker to gra o najlepszy pięciokartowy układ; jeśli układy są identyczne, następuje podział puli.

Kiedy starszeństwo kolorów w pokerze jest ważne?

Jak wspomniano, istnieją specyficzne sytuacje, w których oficjalna hierarchia kolorów będzie miała zastosowanie do rozstrzygania remisów. Są to scenariusze, które nie dotyczą wartościowania siły ręki w showdownie. Tutaj zawsze ważniejsze będą figury w pokerze.

Wyznaczanie pozycji dealera

Przed meczem piłkarskim sędzia rzutem monety losuje „piłkę lub bramkę”. W kasynie online na BLIK nie bedzie to konieczne, jednak w turnieju już tak. Z kolei na początku gry turniejowej lub sesji cashowej, gdy nie ma jeszcze ustalonej pozycji dealera, także mamy do czynienia z losowaniem. Każdemu z graczy przy stole rozdaje się jedną kartę. Rywal, który otrzyma kartę o najwyższej randze (z zachowaniem starszeństwa od A do 2), otrzymuje buttona na pierwsze rozdanie.

Co jednak w sytuacji, gdy dwóch lub więcej graczy otrzyma karty o tej samej randze? Na przykład, dwóch graczy otrzymuje Asa. Właśnie w tym momencie stosuje się starszeństwo kolorów w pokerze. Gracz, którego As jest w „silniejszym” kolorze zgodnie z hierarchią (Pik > Kier > Karo > Trefl), wygrywa losowanie i otrzymuje buttona. Jeśli jeden gracz ma Asa pik (A♠), a drugi Asa karo (A♦), to gracz z Asem pik zostaje dealerem.

Rozdzielanie nieparzystego żetonu przy podziale puli

To jest kolejny rzadki, ale spotykany wyjątek. Bywa, że po podziale puli (split pot), pozostaje jeden żeton o najniższym nominale używanym w grze, którego nie da się już podzielić (np. żeton o wartości 1 przy blindach 2/4).

Zasady TDA precyzują, że ten nieparzysty żeton powinien zostać przyznany graczowi, który znajduje się na najwcześniejszej pozycji (najbliżej na lewo od buttona dealera). Jednakże w wielu internetowych kasynach i poker roomach, zwłaszcza w grach cashowych, stosuje się alternatywną, historyczną zasadę, która odwołuje się do hierarchii kolorów.

Zgodnie z regułami, nieparzysty żeton otrzymuje gracz, który w swoim układzie (biorąc pod uwagę pięć kart tworzących rękę) posiada pojedynczą kartę o najwyższej wartości zgodnie z hierarchią kolorów. W przypadku, gdy gracze dzielący pulę mają ręce o identycznej randze (np. obaj mają strita do Króla), krupier może porównać kolory najwyższych kart w ich stritach, aby przyznać dodatkowy żeton.

Ostatecznie należy jednak podkreślić, że reguła ta jest coraz rzadziej stosowana na rzecz prostszej zasady pozycji.

Ustalanie „bring-in” w grach typu stud

W odmianach pokera typu Stud (np. 7-Card Stud, Razz), nie ma blindów. Zamiast tego, każdy gracz wnosi małą, obowiązkową stawkę ante, a następnie jeden z graczy musi wnieść obowiązkowy zakład otwierający, zwany „bring-in”.

W 7-Card Stud Hi, bring-in musi wnieść gracz z najniższą odkrytą kartą (door card). W Razz (odmiana Lowball), bring-in wnosi gracz z najwyższą odkrytą kartą. Co w przypadku remisu? Jeśli dwóch graczy ma karty o tej samej randze (np. w Stud Hi dwóch graczy ma jako odkrytą kartę dwójkę), to o tym, kto musi wnieść bring-in, decyduje właśnie hierarchia kolorów.

W tym konkretnym przypadku obowiązek spada na gracza z kartą w „niższym” kolorze zgodnie z hierarchią. Jeśli jeden gracz ma 2♣, a drugi 2♦, to gracz z dwójką trefl musi wnieść bring-in, ponieważ trefl jest niżej w hierarchii niż karo.

Jaki jest najsilniejszy kolor w kartach?

Opierając się na powyższej analizie technicznej, możemy sformułować ostateczną, jednoznaczną odpowiedź na to pytanie.

• W kontekście wartościowania siły układu pokerowego, żaden kolor nie jest silniejszy od innego. Siła układu jest determinowana wyłącznie przez jego pozycję w rankingu układów (np. kolor bije strita) oraz przez rangę kart wchodzących w jego skład (np. para Asów bije parę Króli). Kolor (suit) jest w tym kontekście parametrem neutralnym.
• W kontekście rozstrzygania proceduralnych remisów, które nie dotyczą siły układu, za najsilniejszy kolor w kartach uznaje się Pik (♠). Jest to wynik arbitralnie przyjętej konwencji, stosowanej w specyficznych sytuacjach opisanych powyżej, jak losowanie dealera czy ustalanie bring-in.

Należy bezwzględnie rozróżniać te dwa konteksty. Mylenie ich jest jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez graczy rekreacyjnych.

Podsumowanie: kolory poker – co należy zapamiętać?

Pora usystematyzować zdobytą wiedzę. Poniżej przedstawiamy listę kluczowych punktów, które musicie zapamiętać.

Jak widzicie, powyższe reguły nie są trudne do opanowania. Posiadanie tej technicznej wiedzy jest oznaką dojrzałego i świadomego gracza. Eliminuje niepotrzebne spory przy stole i pozwala w pełni skupić się na strategicznych aspektach gry.

FAQ: kolory w pokerze